In de bescheiden familiewerkplaats van Babu staan 2 weefmachines. Het is er een lawaai van jewelste. Zonder oorbescherming is Babu onverschrokken aan het werk alsof hij alle tijd die in de voorbij jaren verloren is gegaan aan het verzamelen van brandhout wil inhalen. In een ingelaste pauze vertelt hij dat voordat het gezin gebruik maakte van biogas, hij en zijn vrouw er eens in de week een hele dag voor uit trokken om hout te sprokkelen. In veel huishoudens is het voornamelijk een taak van de vrouw(en) maar omdat het bos ver weg ligt, op zo’n 6 km afstand, en er gevallen bekend zijn van seksuele intimidatie door boswachters, nam Babu het zekere voor het onzekere en vergezelde hij zijn vrouw. Hij prijst zichzelf gelukkig dat hen nooit iets naars is overkomen tijdens de terugkerende taak om voldoende hout bij elkaar te verzamelen om een week lang te kunnen koken en water te verwarmen om je te kunnen wassen.
De overstap naar biogas was een verademing. Omdat het stukje grond waarop de biogasinstallatie is gebouwd niet direct grenst aan het perceel waarop hun huis staat en er een aftand overbrugd moest worden van ongeveer 100 meter, waren nog wat opstartperikelen. De slang waardoor het biogas van tank naar keuken voert, vertoonde onder de brandende zon wat scheurtjes en zo ontstonden er kleine lekken maar sinds de slang vervangen is, loopt het allemaal prima. Er wordt alleen nog op biogas gekookt. Voor het verwarmen van badwater wordt de houtkachel nog wel gebruikt, maar dan met klein organisch afval dat dichte bij huis wordt verzameld. Warm badwater is niet voor ieder dag maar voor twee keer per week; de andere dagen wassen ze zich alleen met koud water.
Extra inkomsten
Een bedrijf uit Bangalore brengt hem eens in de zoveel tijd een partij zijde garens waarvan hij sari’s weeft, die als ze klaar zijn door hetzelfde bedrijf weer worden opgehaald. De dag per week die gebruikt werd om hout te zoeken, wordt nu besteed aan het weven. In ongeveer 5 uur tijd is de 6 meter en 40 cm, zo’n beetje de standaardmaat voor iedere sari, klaar. Hiervan wordt 6 meter gebruikt voor de jurk en van de resterende 40 cm wordt de bijpassende sari blouse gemaakt. Op een gemiddelde dag maken hij en een familielid twee sari’s. Als de stoomvoorziening geen werkonderbrekingen veroorzaakt kunnen er zelfs drie sari’s op een dag worden geweven. Voor iedere geweven sari ontvangt hij 60 roepies voor de gedane arbeid. De dag extra in de week die hij nu ook besteedt aan het weven, levert het gezin in ieder geval een 500 roepies extra per maand. Hij zou best een eigen bedrijf willen starten maar zijn financiële middelen zijn ontoereikend om als zelfstandige sarimateriaal in te kunnen kopen.
Inkomsten biogas als bruidschat
Het gezin van Babu telt een zoon en drie dochters, Pravalika van 13 en de tweeling NavyaShree en Namajatha van 7. Hij zou graag zien dat ze alle drie de kans krijgen te trouwen en een eigen gezin op te bouwen. Om er zeker van te zijn dat hij de douwry, de bruidschat, kan betalen, is het belangrijk om te investeren in goud en nu alvast te sparen. De extra inkomsten uit de weverij en het geld uit het biogascontract gaan rechtstreeks naar de hiervoor bestemde bankrekening.
