Zulekha Bee heeft iets innemends. Met haar handwerkje onder de arm straalt ze een knusse, huiselijke sfeer uit. Het is dan ook niet verwonderlijk dat breien, haken en borduren een echte passie van haar is. Ze groeide op met de handwerken van haar moeder en herinnert zich vooral de moessonperiodes waarin het leven zich noodgedwongen meer binnenshuis afspeelde. Ademloos kon ze naar de vaardigheid van haar moeder kijken en min of meer als vanzelf heeft ze zich de verschillende technieken eigen gemaakt. Hoewel ze dus van jongs af aan al creatief is, was haar werk vooral voor eigen gebruik. Met de komst van biogas is daar verandering in gekomen; nu ze meer tijd heeft, werkt ze deels voor de verkoop.
Winkeltje aan huis
Haar handwerken combineert ze met een winkeltje aan huis. Hoewel Papadinpalli maar een klein dorp is, zijn er meer winkeltjes zoals die van haar. Om een beetje omzet te kunnen maken is het belangrijk dat de winkel zo veel mogelijk open is en dat is niet altijd even gemakkelijk als er nog zoveel ander werk is, in huis en op het land. Ze vertelt dat ze jaren terug ook een winkeltje aan huis had. Maar omdat het haar toen niet lukte de kleine onderneming draaiende te houden, is ze er destijds mee gestopt. Dat was in de periode voordat ze gebruik maakte van biogas. Haar leven bestond toen voor een groot deel uit de dagelijkse beslommeringen van het huishouden: hout sprokkelen, koken, de was en het verzorgen van de schapen. Al die activiteiten namen simpelweg teveel tijd om er een extra activiteit als een winkeltje bij te hebben. Op de vier hectare grond verbouwt de familie graangewassen en pindas en er is altijd werk. Voorheen hielp ze volop mee, maar nu haar twee zoons ouder zijn en de oudste zoon samen met zijn vrouw bij hen woont, zijn de taken meer verdeeld. De vijftig schapen die zij en haar man hebben, grazen in de omringende velden. In de avond keren ze terug naar de schuur achter het huis. Zodra ze in de ochtend de schuur verlaten, verzamelt Zulekha Bee de mest, mengt het met water, vult de biogasinstallatie en verder heeft ze er geen omkijken meer naar.
Klantenbinding door recycling
Zulekha Bee geniet van het persoonlijke contact met haar klanten. “Doordat veel mensen weten dat ik oude saris, plastic zakjes en bepaalde verpakkingsmaterialen van producten uit mijn eigen winkeltje recycle, komen ze me de verpakkingen brengen en vaak wordt er dan wel weer iets gekocht” zegt ze voldaan. “Het is niet alleen besparend maar ook bijzonder leuk om te zien dat je van afval iets nieuws kunt maken”. Dat vinden haar klanten ook, regelmatig komen mensen even buurten voor een praatje. Terwijl Zulekha Bee dan aan het handwerken is, worden de laatste nieuwtjes uitgewisseld. De twee bankjes aan de voorkant van de winkel werken uitnodigend en over klandizie hoeft ze zich dan ook geen zorgen te maken. Natuurlijk zijn er ook rustige dagen maar dat vindt ze niet zo erg. Dankzij biogas heeft ze van haar hobby haar werk kunnen maken en dat doet haar zichtbaar goed.
-
