In de hitte van de vroege middag is Nalene druk doende op het erf. De koeien zijn weggebracht naar een veldje in de buurt. Het jonge kalfje, dat dicht bij huis wordt gehouden, wordt verzorgd. De was ligt al te drogen. Om er zeker van te zijn dat ze vanavond voldoende gastoevoer heeft bij het koken, verzamelt ze de her en der op het erf verspreid liggende mest. Met water sjouwen hoeft ze niet omdat er een waterkraan is bevestigd aan de biogasinstallatie. De mest wordt gemengd en de tank gevuld.
Nalene is 19 en woont samen met haar ouders, haar vier jaar jongere zusje en haar oom en tante en hun twee zonen. In de tijd dat ze nog geen biogas hadden, trokken haar ouders en haar oom er iedere week één dag op uit om hout te sprokkelen. Haar tante bleef dan thuis om voor de kinderen te zorgen en zij was tevens verantwoordelijk voor de maaltijden voor de beide gezinnen. Een paar keer per maand nam Nalene het van haar over en ze weet dus uit eigen ervaring dat koken op hout geen pretje is. Het blazen van lucht om het vuur aan te wakkeren, tranende ogen tijdens het koken en vooral het feit dat je zo vast zat aan die paar vierkante meter keuken, maakten het tot een ongezonde en saaie bezigheid.
Koken voor twee gezinnen
Vorig jaar heeft ze haar school afgerond, inclusief de twee jaar van de pre-universiteit cursus. Nu is het haar taak om voor de familiemaaltijden te zorgen terwijl haar tante meewerkt op het land. Ze vertelt dat het een fluitje van een cent is vergeleken bij koken op hout en dat zij, in tegenstelling tot haar tante destijds, het koken veel makkelijker kan combineren met verschillende andere klussen binnen- en buitenshuis. Op de twee are grond buiten het dorp verbouwt de familie zonnebloemen, uien, maïs en tomaten. Dichterbij huis, gewoon op het erf, staan nog eens zo’n 50 bananenplanten. Nalene voorziet de planten van water en bij het oogsten van een tros bananen is zij het die de extra paar handen levert om de tros op te vangen. Zo’n tros weegt al gauw 20 kilo.
Naast haar taken in het gezin, heeft Nalene sinds een half jaar haar eigen naaimachine waarmee ze aardig bijverdient met het naaien van sari bloezen en sari jurken. Nalene zelf draagt haar “nighty”, een katoenen nachthemd die door vrouwen op het platteland van Karnataka ook overdag wordt gedragen; het vervangt de werksari en is geeft veel meer bewegingsvrijheid. Jonge vrouwen zoals Nalene dragen doorgaans nog geen sari, met uitzondering van bijzondere gelegenheden.
Voor haar is de salwar kameez, een jurkbroek-combinatie met een zogenaamde dupatta, een sjaal die losjes over de schouders hangt met de uiteinden over de rug, de gangbare kleding voor buitenshuis. Op termijn wil ze graag ook die zelf kunnen naaien. Dat vraagt om wat meer oefening.
Dankzij biogas een afwisselende dag
Ze vindt haar leven geen moment saai; ze houdt van afwisseling en ze is dan ook maar wat blij dat ze de gezinsmaaltijden op biogas kan klaarmaken, zodat ze lekker snel klaar is en tijd genoeg heeft voor andere karweitjes.
