Shankaramma (links op de foto), een kleine vrouw met toegeknepen ogen en een innemende uitstraling is 45 jaar. Ze woont in Kotagal, een klein dorpje, niet ver van Chintamani. Shankaramma verdient haar geld met het maken van bloemendecoraties die vrouwen in hun gevlochten zwarte haar dragen.
Met de bus naar de markt
Af en toe reist Shankaramma met de bus naar Chintamani om op de markt bloemen te kopen. Meestal koopt ze voor 1,5 kilo bloemen in verschillende kleuren. Ze kan dan 90 armlengten decoraties maken voor 180 roepies. De bloemenslingers verkoopt ze voor ongeveer 4 roepies bij Hindoe tempels in de dorpjes rondom Kotagal. Soms verkoopt ze de decoraties voor een vriendenprijs van maar 2 roepies, ze houdt dan echter niks over. Binnenkort rekent ze bij het Sankrathi-festival op een goede omzet.
Ongeluk
Vroeger werkte Shankaramma als wegwerker. Tien jaar geleden werd ze aangereden door een zandtruck en sindsdien kan ze geen zwaar lichamelijk werk meer doen. Nog steeds heeft ze veel last van haar rug, maar het werken met bloemen gaat goed. In de toekomst hoopt ze een eigen bloementuin aan te kunnen leggen zodat ze niet meer naar de stad hoeft om bloemen te kopen.
Koeien kopen
Voor de biogasinstallatie die Shankramamma graag wilde is, naast een geschikt stukje grond, een koe die de mest kan leveren een absolute basisvoorwaarde. Omdat de familie geen koe had heeft Shankramamma er een geleend die ze heeft geïnsemineerd. Het kalfje leverde echter niet genoeg mest om een biogasinstallatie draaiende te houden. Het kalfje is daarom verkocht en het opgeleverde geld is samen met een deel spaargeld gebruikt om een volwassen koe te kopen. Inmiddels is de eigen koe ook drachtig!
De spanningen thuis
Tussen neus en lippen door vertelt Shankramamma over huiselijk geweld. Haar inspanningen voor biogas krijgen zo een extra dimensie. Haar man heeft soms een slecht humeur en kan het maar moeilijk verkroppen dat hij geen kinderen heeft. Ook een tweede vrouw gaf hem geen kinderen. Shankramamma kreeg regelmatig klappen als het eten niet gaar was. Maar tijdens de moesson, als er slechts vochtig hout voor handen is, was het bijna ondoenlijk om de rijst of ragi gaar te krijgen. Nu ze gebruikmaken van biogas, is de sfeer in huis veel meer ontspannen.
Als Shankramamma uitgepraat is, slaakt ze een diepe zucht; voor een Indiase vrouw is ze ongebruikelijk openhartig over haar privéleven. Haar moeder, die erbij is komen zitten en het verhaal van haar dochter aan lijkt te horen met een mengeling van zorg en opluchting, knikt instemmend.
-
