Het principe van biogas is heel eenvoudig. Door te koken op gas ontstaan uit mest wordt een reductie van CO2 uitstoot gerealiseerd. Dat het gebruik van biogas tegelijkertijd in veel gezinnen een aanzet is voor kleine en soms ook grote positieve veranderingen laat zien hoezeer zorg voor milieu vervlochten is met sociale en economische dimensies van vooruitgang.
Een groeiend bedrijf
Shilaja en haar man Gobal wonen met hun twee kinderen en de oma van Gobal in Bandahalli. Zij hebben de komst van biogas aangegrepen om de vrijkomende tijd en energie te besteden aan hun andere werkzaamheden. En met succes. Shilaja blikt terug op de periode vóór biogas: “Omdat het bos eigenlijk te ver was, en hout sprokkelen ook zeker niet zonder risico is, ging mijn man vaak alleen op pad terwijl ik thuis bleef. Hij is een keer in elkaar geslagen door boswachters en kreeg nog een fikse boete ook. We zijn daar toen best wel van geschrokken en om minder afhankelijk te zijn van hout, ben ik toen deels overgestapt op koken op kerosine” .
De kerosinebrander staat nog in een hoekje van de keuken en op verzoek wil Shilaja wel demonstreren hoe ze daar voorheen op kookte. Al snel is duidelijk dat de brander geen prettig alternatief is. Het is bewerkelijk omdat er continue gezorgd moet worden voor voldoende druk en bij het aansteken van de brandstof moet je uitkijken dat er geen steekvlam ontstaat. En de bijkomende walm is verre van gezond. Gauw draait Shilaja het kraantje dicht en schuift de brander opzij. Om haar betoog voor biogas nog eens extra kracht mee te geven, trekt ze de tweepitter op biogas naar zich toe en in een handomdraai brengt ze water voor thee aan de kook. “Kijk, hoe makkelijk het koken nu is”, onderstreept ze nog maar eens. “Ondertussen kan ik andere klussen doen. Voorheen hadden we twee koeien, inmiddels zijn het er zeven. Een behoorlijke uitbreiding en ook een aantal van onze andere bezigheden zijn toegenomen. Het geeft veel voldoening om ons bedrijfje te zien groeien en dankzij biogas hebben we er nu ook tijd voor”.
Nieuwe meubeltjes
Hoewel Shilaja in haar keukentje nog gewoon in lotuszit de maatlijden klaarmaakt, is het gezin inmiddels in het trotse bezit van een bed en een viertal plastic stoelen. Oma, de 80 jarige Nunianima, heeft het voorrecht van een lekker plekje op het bed. Van hieruit heeft ze niet alleen een goed overzicht over de eenkamerwoning maar zit ze tegelijkertijd dicht bij de deur zodat ze kan gadeslaan wat er op het erf gebeurt. Shilaja, haar man en hun twee kinderen slapen nu nog op een matje op de grond, maar als de zaken goed blijven gaan, hopen ze binnenkort nog een bed aan te kunnen schaffen. “Daar kan ik nu al naar uitkijken”, zegt Shilaja enthousiast.
