Lakshmi Devamma is een kleine vrouw van in de 60 met een wat broze uitstraling. Een aantal maanden geleden is haar man gestorven en daar heeft ze nog zichtbaar verdriet van. Het verhaal komt er een beetje met horten en stoten uit. “Mijn man was een goede echtgenoot en nu ik er alleen voor sta, maak ik me veel zorgen. Ik weet niet zo goed hoe ik het gezin bij elkaar kan houden”. Ze heeft twee zonen. Eén van hen werkt als vrachtwagenchauffeur en is dus veel van huis en daardoor kan ze niet op hem terugvallen voor dagelijkse beslommeringen. Hij is niet zo lang geleden verhuisd en het stemt Lakshmi Devamma waarneembaar droevig dat haar gezin uiteen lijkt te vallen. Haar andere zoon, die samen met zijn vrouw en twee kinderen nog wel bij haar woont, gaat ook meer en meer zijn eigen gang. Ze moet erg wennen aan de nieuwe situatie, nu haar man er niet meer is.
Burenhulp
Lakhsmi Devamma en haar man hadden twee koeien waarvan de mest werd gebruikt voor de biogasinstallatie
achter het huis. De twee koeien heeft ze tot haar verdriet moeten verkopen. Ze is ervan overtuigd dat haar man dat heel erg zou hebben gevonden maar het kon niet anders. Haar zwakke knieën redden het gewoon niet om de koeien dagelijks naar buiten het dorp te brengen om daar te laten grazen en aan het einde van de dag weer op te halen. De beslissing viel haar zwaar, ook omdat ze het gemak van de biogasinstallatie niet wilde verliezen. Dan zou het leven nog eens extra zwaar worden omdat er dan weer hout gesprokkeld zou moeten worden. “Goddank heb ik fijne buren en een gezin aan de overkant van de straat is me te hulp gekomen. Dat gezin heeft vier koeien en dus mest genoeg en zonder dat ik er naar om hoeft te kijken, zorgen deze buren er iedere ochtend voor dat de biogastank is gevuld. Zelf meng ik de mest dan nog met water zodat ik kan koken”. In ruil biedt zij haar buren voer voor de koeien, doorgaans groenafval dat overblijft na de oogst van de gewassen op haar stukje grond. De burenhulp is meer dan welkom; ze mist haar man nog dagelijks en het doet haar dan ook goed dat ze kan rekenen op steun uit haar directe omgeving.
Vrouwenemancipatie
Voor Lakshmi Devamma is het gebruik van biogas meer dan alleen gezond en gemakkelijk koken. Ze zag haar leven in sociaal opzicht zoveel rijker worden in de afgelopen vier jaar. Vol trots vertelt ze dat het voorheen alleen de mannen waren die naar de dorpsbijeenkomsten konden komen maar met het vereenvoudigen van de huishoudelijke taak waren vrouwen ineens ook in de gelegenheid om te participeren en uit de eerste hand informatie te krijgen over wat er speelde in hun dorp. Er zijn nu ook aparte vrouwenbijeenkomsten zodat het makkelijk is om op de hoogte te blijven. Voor Lakshmi Devamma is het contact met dorpsgenoten een enorm houvast en ze heeft veel behoefte aan gezelschap. In zekere zin zorgt biogas er zo voor dat er in een kleine agrarische gemeenschap als Rascheruvu vrouwen zoals Lakshmi Devamma niet in een sociaal isolement terecht komen.
